• Tobias en Marit 30.06.2009

    De bel ging. Het was een donderdagavond na tienen. Regen viel met bakken uit de lucht. Marit en ik keken elkaar aan en dachten hetzelfde: “wie kan dat in Gods naam zijn?”

    “Ojee.. de buren komen klagen dat we te hard lachen”, grapte een van onze vrienden terwijl hij zijn biertje van tafel pakte. Ik haastte me naar de deur, deed de tussendeur dicht en zag Tamara’s druipend natte gezicht door het raam turen. “Shit..”, siste ik. We hadden haar al maanden niet meer gezien, kenden haar eigenlijk nauwelijks. Ik dacht meteen aan de vrienden die binnen zaten. Wat zullen ze wel niet denken.

    “Meissie… jeetje.. kom snel binnen.” Haar make-up was uitgelopen en het regenwater droop uit haar haren. Ze stond me besluiteloos aan te staren. Ik pakte de reiskoffer van haar over en gaf haar ondertussen een zetje richting de gang. “Ik eh.. kan ik misschien..” Ze slikte haar woorden in en stond duidelijk op het punt in huilen uit te barsten. “Wacht eventjes hier”, zei ik zo geruststellend mogelijk. Gehaast liep ik de woonkamer in. Gelukkig stond Marit in de keuken, zodat ik haar ongemerkt in kon lichten. “Lieverd.. het is Tamara. Ik geef haar even een handdoek, ze is nogal verregend. Ik ben er zo weer. Zeg maar dat ze een kennis is van mijn werk of zoiets.”
    “Wat?!”, siste ze. “Wat doet ze hier dan?” Ik haalde mijn schouders op en gebaarde dat ik het ook niet wist. Boven bleek al snel dat alleen een handdoek niet genoeg was. Ik hielp haar uit haar doorweekte kleding, zette haar onder de douche en legde een handdoek en haar koffer klaar. “We hebben visite”, fluisterde ik haar toe. “Als je klaar bent doe je dan iets schappelijks aan voor je naar beneden komt?” Ze knikte en begreep wat ik bedoel.

    Na krap een uur kwam Tamara naar beneden. Ik had gelogen dat ze een collega was met wat moeilijkheden en gevraagd of ze haar een beetje met rust wilden laten. Ze groette netjes en stelde zich voor. Ze had een rok aan getrokken, maar liep wel op slippers en had de handdoek om haar haren gewikkeld. Ik tuurde naar de klok en het gezelschap begreep de boodschap meteen. “Nou, we moesten maar eens opstappen. Het is ook alweer elf uur geweest.”

    Toen kwam het verhaal. Ze zat al een maand zonder werk. “De crisis enzo he.” Het was lastig nog iets te vinden op haar niveau. Tot overmaat van ramp ging het steeds slechter tussen haar en haar vriend. Vanavond was de climax geweest en had hij haar buiten de deur gezet. “Ik kon niets anders verzinnen dan naar jullie te gaan. Ik had een paar euro, net genoeg voor een enkeltje tot Sloterdijk. De laatste paar stations heb ik zwart gereden. Ik heb maar gedaan alsof ik in slaap gevallen was. De conducteur geloofde me niet maar liet het erbij zitten, omdat ik zo’n leuk snoetje had.” We grinnikten.

    Ze keek ons verwachtingsvol aan. “Tja.. en nu zit je hier.” Ik pauzeerde lang en keek haar peinzend aan. Natuurlijk vond ik het geweldig om haar in huis te hebben. Marit was er misschien minder blij mee. Hoe dan ook zijn dit dingen waar je al snel spijt van krijgt. Ze moest niet het gevoel krijgen dat ze hier maanden kon blijven hangen. Na een diepe zucht ging ik verder. “Je kan hier overnachten. Probeer je hoofd even leeg te maken, neem nog een lekkere borrel. Morgen praten we over hoe het verder moet, ok?” Ik keek beurtelings naar Tamara en naar Marit. Tamara knikte, een traan rolde over haar wang. Marit keek haar bezorgd aan. “Dank je.. jullie zijn zo lief. Ik wist echt niet naar wie ik nog moest gaan.”

    De volgende morgen werd ze pas tegen elven wakker. Marit moest werken en was al om negen uur de deur uit gegaan. Ik hoorde haar de wc doortrekken en de zoldertrap op komen. “Goedemorgen! Uitgeslapen?”
    “Ja.. heerlijk.” Ze gaapte. “Wat ben je aan het doen?” “Ik schrijf een nieuw verhaal.” Ik kon een glimlach niet onderdrukken. “Oh ja.. je schrijft stoute verhalen he? Waar schrijf je over?” Ze werd enthousiast en plofte in de bureaustoel naast me. “Misschien kan ik je wel helpen!”

    “Je hebt me al eens geholpen, in het verleden..” Ik vertelde haar over de serie verhalen die ik over haar geschreven had een aantal maanden geleden. Ze begon direct te lezen toen ik ze voor haar uitprintte. “Wat een raar idee.. ik zie mezelf door jouw ogen. Het is heel realistisch.” Ze knikte regelmatig met haar hoofd terwijl ze aandachtig doorlas. “Grappig om te lezen hoe dat voor de ander is”, concludeerde ze.
    “Je kan me wel helpen.” Mijn hersens draaiden op volle toeren. Ondertussen voelde ik iets groeien in mijn broek. “Wat nou als ik schrijf over hoe jij hier gisteren kwam. Met een korte introductie komen we dan uit op dit moment. Jij hebt de verhalen gelezen, stelt voor om mij te helpen met een nieuw verhaal. Jij bepaalt hoe het verhaal loopt, niet door mee te schrijven, maar door wat je doet. Het enige wat ik doe is het opschrijven.”

    Ze moest even nadenken over wat ik nou bedoelde. “Dus je bedoelt… als ik bijvoorbeeld nu mijn badjas uit doe..” Ze liet haar badjas demonstratief en langzaam van haar naakte lichaam glijden. “.. dan schrijf jij dat straks op? Dus ik ben eigenlijk het verhaal?”

    “Precies!” Ik keek ondertussen verlekkerd naar haar volle borsten. “Jij bepaalt het verhaal vandaag. Het wordt zo spannend als jij het maakt.” Ze gebaarde me naar haar toe te komen. Eenmaal opgestaan drukte ze haar warme lichaam tegen me aan en wreef ze over mijn geslacht. “Deal..”, fluisterde ze in mijn oor. Onhandig likte ze mijn nek. “Weet je..”, begon ze. “Ik wil dat je me behandeld als de minkukel die ik ben. Geef me maar eens flink op mijn donder. Ik zit al maanden zonder werk.. ik wordt het huis uitgeschopt door mijn vriend. Die dingen gebeuren niet zonder reden. Ik moet gewoon eens flink de waarheid verteld worden, flink er van langs krijgen. Waar liggen je sex speeltjes?”
    Ik wees haar op de doos met rommel en direct begon ze te graven. ‘Deze touwen komen me bekend voor. En die buttplugs ook.” Ze glimlachte stout naar me. “Deze gaat sowieso mee.” Ze doelde op mijn nieuwe zweep met dildo handvat, ik had hem nog nooit gebruikt. “Wat is dit?”
    “Een zelfgemaakte halsband. Kijk zo..” Ik deed de halsband om haar nek en trok het touw strak. “Staat je goed”, zei ik terwijl ik haar via de halsband bijna omver trok. “He een gag ball met luchtgaatjes. Handig..” Ze legde hem op het stapeltje spullen. “OK. Dat lijkt me genoeg. Verneder me maar.”

    Ik raapte de spullen op en trok haar mee aan de halsband. Ze wilde opstaan. “Nee.. op je knieën, verwende trut.” Ze keek me aan en glimlachte. “Gezicht naar de grond!” Ik duwde haar hoofd omlaag. Haar haren vielen om haar gezicht. Ze zou krijgen waar ze om gevraagd had, dat nam ik mezelf voor. “Dit kan nog wel eens een stomend heet verhaal worden”, hoorde ik haar onder haar lange haren vandaan piepen.

    Posted by Tobias @ 15:23

    Tags: ,

  • 1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
    Loading ... Loading ...

    One Response

    WP_Modern_Notepad
    • MIKE Says:

      Hi, Tobias,
      Nou, dat is al een veelbelovend begin. Blijk het te hebben aangewtroffen.
      Ik kijk vol spanning uit naar het/de vervolg(en).
      Bedankt alvast!
      Mike

    Leave a Comment

    Please note: Comment moderation is enabled and may delay your comment. There is no need to resubmit your comment.